Mooie opening van tentoonstelling August W. van Voorden

/Mooie opening van tentoonstelling August W. van Voorden

Mooie opening van tentoonstelling August W. van Voorden

Mooie opening van tentoonstelling August W. van Voorden

IMG_4514

(vlnr) Dirk Jan van Haren Noman (voorzitter Kunst aan de Dijk), spreker Stef van Breugel (directeur Museum Hilversum), Pia van Wijnbergen (Hoofd Tentoonstellingen Kunst aan de Dijk) en eregaste Esther van Voorden (kleindochter van August W. van Voorden)[separator style_type=”none” top_margin=”10″ bottom_margin=”10″ sep_color=”” icon=”” width=”” class=”” id=””]

Gesproken bijdrage Stef van Breugel, directeur Museum Hilversum op 30 mei 2015 in Kortenhoef.

De stichting Kunst aan de Dijk heeft een mooie en belangwekkende tentoonstelling neergezet. De kracht van de expositie is dat August Willem van Voorden weer op het paard gehesen wordt. Dankzij het werk dat door vele particulieren ter beschikking is gesteld. Ik wil de stichting op deze plek van harte feliciteren met het resultaat.

August Willem van Voorden. Hij was 21 jaar oud, we spreken van 1902, toen hij begon aan de Rotterdamse Academie voor Beeldende Kunst en Technische Wetenschap. In 1907 al heeft hij zijn doorbraak met een tentoonstelling met NB! 80 schilderijen in de Kunstzaal Reckers aan de Zuidblaak 18 te Rotterdam. Dat mag je een snel succes noemen. Maar was het ook een doorbraak?

August Willem van Voorden was decoratieschilder. Hij werd later een begenadigd kunstschilder. Hoewel het niet meer dan een associatie is, moest ik denken aan Willem de Kooning. Ook Rotterdammer, ook decoratie- en huisschilder. De Kooning vertrok eind jaren veertig naar New York en verloor zich aan het abstract expressionisme. Stel je voor je bent jong, nieuwsgierig en ambitieus en je groeit op in Rotterdam. Wil je dan niet de grote wereld in? Naar een nog grotere stad? Stel je voor je groeit op in een grote stad en leeft aan het begin van de vorig eeuw. Toen we dankzij Jung en Freud begonnen te denken over de kwaliteit van de menselijke ziel en het innerlijk. Toen het mensbeeld kantelde, het kubsime, fauvisme en expressionisme opkwamen. Zou je dan niet naar New York en Parijs hebben willen gaan?

Achter mij hangt een schitterend naakt dat 100 jaar geleden geschilderd werd en zich nog altijd houdt. Maar in die tijd al (ongeveer) maakte Kokoschka, Sluiters, van Dongen en vele anderen een meer becommentarierend soort naakt. Niet om Van Voorden te kort te doen, in tegendeel, maar als je in die tijd opgroeit wil je dan geen onderdeel zijn van de vernieuwing? Modern zijn? Niet per definitie, zo blijkt als we naar de keuzes kijken van August Willem van Voorden.

August Willen van Voorden was een romanticus. Hij zocht beschutting in schoonheid als een tweeling van lieflijkheid. Hij wilde de wereld mooier maken. Soms mooier dan die is. Van Voorden maakte van Rotterdam indrukwekkend mooie tekeningen en schilderijen maar nam bijvoorbeeld geen sociaal standpunt in als het gaat om arbeidsomstandigheden, beloning etc. Van Voorden koos voor een meer romantische tred. Maar wat hij schilderde van Rotterdam is van grote betekenis en daarom zit veel van werk in de collecties van Museum Boijmans van Beuningen, de gemeentelijke collectie en natuurlijk van vele particuliere verzamelaars.

Maar om terug te komen op zijn omgang met de tijdgeest. Als hij in Laren is, ergens in 1904-1905, kiest hij voor de voetsporen van Josef Israels. En niet voor die van Mondriaan die al in zijn Larense tijd wist dat hij bomen wilde maken van alleen maar horizontale en verticale lijnen, zonder krommingen en cirkels. Als hij Kortenhoef en Loosdrecht bezoekt, dan weet hij zich geinspireerd door een van de voorlopers van de Haagse School Paul Gabriel, die al in 1870 Kortenhoef ontdekte.

Kortenhoef. Kortenhoef. Kortenhoef.

In 1908 wordt Van Voorden er verliefd op Geertje van den Broeck. Zeven jaar jonger en dochter van een heerboer die ook bakker was en woonachtig aan de Kortenhoefse dijk. Een plek die Van Voorden op een indrukwekkende manier vastlegt. De afbeelding van dit schilderij is opgenomen in de catalogus. In april 1909 gaan ze in ondertrouw, in mei van dat jaar trouwen ze. Zijn huwelijk en het onvermijdelijke jonge ouderschap verleggen de focus van zijn werk naar het gezinsleven, de huwelijkse staat en huiselijke taferelen. Maar zijn tomeloze werklust blijft.

Van Voorden exposeerde veel zoals in Hilversum, Dordrecht, Rotterdam, Tilburg, Arnhem, Kortenhoef en Barcelona. Van Voorden is al vroeg in zijn kunstenaarsleven een publiekslieveling en verkoopt goed. En dat is logisch. Van Voorden is een echte Hollandse schilder met een krachtige toets, een goede compositie en een geweldig kleurgebruik. Met als onderliggende kwaliteit: kunnen kijken en dat kon hij. De werken waarin hij het Hollandse polderlandschap schildert, de manier waarop hij zijn vrouw Geertje neerzet maar ook een varken, een koe portretteert. Daarin en n slaagt van Voorden in zijn opzet. Het leven, zijn geliefde, mooier maken ofwel het schilderij mooier maken dan het leven.

Wat jammer en spijtig toch dat hij slechts 40 jaar werd. Mijn gedachten gaan uit naar de jaren die voor hem hadden moeten liggen. Wat zou er zijn gebeurd? We zullen het niet weten.

Maar tot slot dit. Met alle waardering voor wat we hier kunnen zien. August Willem van Voorden wordt in de catalogus de Rotterdamse Breitner genoemd. Ik weet niet of we daarmee van Voorden recht doen. Kijk eens naar de collectie werken die hier in De Oude School hangen. Is het misschien zo dat juist de werken die hij in Kortenhoef maakte spreken? Heeft hij niet uitgerekend hier zijn schilderkunst laten bloeien en kon hij hier het wat documentaire karakter dat zijn Rotterdamse werk kenmerkt verlaten? Mag ik aandacht vragen voor het indrukwekkende werk ‘Polderlandschap’ uit 1909, dat misschien wel zijn sterkste werk is? Het is begrijpelijk dat van Voorden de Rotterdamse Breitner wordt genoemd. Hij maakte immers zijn meeste werk in en over Rotterdam maar wij hier in Kortenhoef. Moeten wij niet zeggen: August Willem van Voorden is van ons!

Ik dank u wel.

Stef van Breugel, directeur Museum Hilversum

[separator style_type=”single|dashed” top_margin=”40″ =”40″ sep_color=”” icon=”” width=”” class=”” id=””]

een citaat uit:

Het juryrapport van de Kunst aan de Dijk Prijs voor Jong Talent 2014

Het werk van Vincent Both staat aan het begin van een oorspronkelijk
kunstenaarschap en heeft al heel duidelijk een eigen
signatuur. Zowel de vorm als inhoud van zijn werk heeft een eigen
karakter en hij toont het ons met een grote expressiviteit. Zijn
coloriet is van een grote schoonheid. De lijnen en vlakken in de
werken zijn trefzeker.
Zijn werken zijn klein van stuk, maar hebben een krachtige uitstraling.
Hij excelleert op de vierkante centimeter zonder de regie
over het geheel te verliezen.
Vincent Both wil het onzichtbare zichtbaar maken. De werken
zijn een uitdrukkingsvorm van een eigen innerlijke spirituele
wereld. Hij wil ongrijpbare gedachtes en herinneringen materialiseren
in vormen, kleuren en lijnen.
Hij schildert vreemde wezens met grote dwingende ogen die
in een schedel zijn geplaatst, zoals edelstenen in de zetting van
een ring. Hij beeldt reizigers af in een kosmische ruimte, maar ook
florale motieven en amorfe vormen. Het heeft een hallucinerende
werking op de beschouwer.

IMG_0083 kopie

IMG_0099 kopie

[separator style_type=”none” top_margin=”10″ bottom_margin=”10″ sep_color=”” icon=”” width=”” class=”” id=””]IMG_0128 kopie[separator style_type=”none” top_margin=”10″ bottom_margin=”10″ sep_color=”” icon=”” width=”” class=”” id=””]

2017-02-01T22:08:34+00:00